ເປັນໜ້າກຽດ, ນ້ອຍ.

ຄົນທີ່ມັກທຳຄວາມຊົ່ວຮ້າຍ ເອີ້ນ ຄົນຈັງໄຮ ຈັງໄຮໄຟໄໝ້ ກໍວ່າ.

ດັ່ງວ່າ ຊົ່ວຊ້າສາມານ.

ນັກເລງ ຢ່າງວ່າ "ຊາຍຊະເລເຫຼົ້າໃຜບໍ່ເອົາກໍຕາມຊ່າງ" "ຢ່າພົບສົມສິ່ງນີ້ ຊາຍຊ້າຊົ່ວຊະເລ".

ຄົນຊົ່ວ ບູຮານເອີ້ນ ຄົນທາມ; ຊົ່ວຊາມ, ຊາມ ກໍວ່າ.

ຍາກ (ໃຊ້ເປັນຄຳນຳໜ້າສັບອື່ນ ມີຄວາມໝາຍໄປໃນທາງທີ່ຊົ່ວ ຫຼືລຳບາກ, ຍາກ) ເຊັ່ນ: ທຸສີນ ສີນຊົ່ວ, ທຸຈະ ລິດ ຄວາມປະພຶດຊົ່ວ, ທຸຊະນາ ຄົນຊົ່ວ, ທຸປັນຍາ ປັນຍາຊົ່ວ ເປັນຕົ້ນ. ທຸສັບນີ້ແປງເປັນທໍລະ, ທຸລະ ກໍໄດ້ ເຊັ່ນ ທຸລະຊົນ, ທໍລະພິດ, ທໍລະຍົດ ເປັນຕົ້ນ.

ບໍ່ເປັນໜ້າ ເຊື່ອຖື ຂີ້ຮ້າຍ.

ອະທິ ຄຳນຳໜ້າຄຳທີ່ມາຈາກພາສາປາລີ ແລະ ສັນສະກິດ ແປວ່າ ຍິ່ງ, ໃຫຍ່, ເກີນ, ເຫຼືອ, ເລີຍ, ເຕັງ, ທັບ ເຊັ່ນ ອະທິສິນ ສິນຍອດຍິ່ງ, ອະທິປັນຍາ ປັນຍາທີ່ເປັນຍອດຍິ່ງ ເປັນຕົ້ນ.

ເວົ້າ ຫຼື ເຮັດດ້ວຍຄວາມໂກດ, ເວົ້າໃຫ້ຢ້ານ, ກໍາຮາບ ຢ່າງວ່າ "ຄືດັ່ງຈັກຕໍ່ຕັ້ງໃຈຮ້າຍຮໍ່ການ".