ຄົນມີລັກສະນະສວຍ ງາມ ເອີ້ນ ກາກ່ອງ.

ຄວາມດີ, ຄວາມ ສະຫຼາດ.

ເງີ້ມ (ເບິ່ງເງື້ອມ).

ຄົນຮ່າງກາຍດຳ ແຕ່ໃຈດີ ເອີ້ນ ຄົນຈົບ, (ຄົນຈົບ ກັບ ຄົນງາມຕ່າງກັນ. ຄົນຈົບ ຄື ຄົນ ປະພຶດດີ, ຄົນງາມ ຄື ຄົນຮູບຮ່າງງາມ ແຕ່ບາງຄົນນິດໃສບໍ່ດີ).

ເປັນທີ່ຖືກຕາຕ້ອງໃຈ.

ສັ້ນໆ ແລະ ໃຫຍ່ໆ ເຊັ່ນ ງາມຈຸກຸ ຕ່ຳຈຸກຸ.

ລັກສະນະສວດອອກ ເຊັ່ນ ຄົນໜ້າງາມ ເອີ້ນ ໜ້າງາມຈຸບຸ, ຄົນໜ້າເຕັມ ເອີ້ນ ໜ້າເຕັມຈຸບຸ.

ໜ້າຮັກ ມາຈາກຄຳວ່າ ຈຸ່ນບຸ່ນ.

ເປັນຕາໜ້າຮັກ.

ເປັນແຖວຖັນ, ພ້ອມພຽງ ຄຳນີ້ແປງເປັນ ຈາກພາກ ຢ່າງວ່າ "ຈາກພາກຫຍ້າຂຽວຄໍ່ຄໍຍູງ".

ສະຫຼ້າງ ສາງຫຼາງ ກໍວ່າ ຢ່າງວ່າ "ພິດສະລ້າງລ້ວນ ລືໄຮ້ຫ່າງແຄນ" (ສິນໄຊ).

ສວຍງາມ ດັ່ງວ່າ "ສອຍວອຍໜ້າ ອິນຕາຕັ້ງແຕ່ງ" ; "ສອຍວອຍໜ້າ ກັນລະຍາ ນາງໄອ່" (ຜາແດງ).

ຄົນທິີ່ເຮົາເຫັນວ່າບໍ່ມີໃຜງາມທໍ່.

ຕົວຢ່າງ: ລູກສາວເພິ່ນຈັ່ງແມ່ນສວຍແທ້ໆ.

ອ່ອນ ຢ່າງວ່າ "ຊະແລບເນື້ອກ້ຽງກ່ອມກັນຫຼັບ".

ໜ້າຮັກ ຢ່າງວ່າ "ນາງມະທີສີຊະແລ້ມ ສອງຝ່າຍແກ້ມປຽບຜິວຄຳ, ສອງຕາດຳດີປອດ".

ເປັນໜ້າຮັກ, ເປັນຕາເບິ່ງ.

ກ້ຽງງາມດີ ເຊັ່ນ ແກ້ມງາມປ່ອຍຫຼ່ອຍ.

ຄົນທີ່ມີຮູບຮ່າງປາສະຈາກມົນທິນ ເອີ້ນ: ຜິວຜ່ອງ.

ເປັນສີຣິມຸງຄຸນ, ເປັນທີ່ພໍໃຈຄົນໃນເວລາພົບເຫັນ, ຮູບທີ່ປາກົດເຫັນ, ສິ່ງທີ່ແຕ້ມຂຶ້ນເປັນຮູບ ເປັນຕົ້ນ.

ເປັນໜ້າຮັກໄຄ່, ລະອຽດດີ, ຜ່ອງໃສສະອາດດີ.

ເປັນມຸງຄຸນ, ພັດທະລະ ກໍວ່າ.

ເປັນທີ່ພໍໃຈ, ຢ່າງຖືກອົຖືກໃຈ.

ເປັນໜ້າຮັກແພງ, ມີຄວາມງາມທັງຮ່າງກາຍ ແລະ ຈິດໃຈ, ຖືກຕ້ອງໃນສາຍຕາຂອງຜູ້ເບິ່ງ.

ບໍ່ມີຄວາມພຽງພໍໃນສິ່ງທີ່ຕ້ອງການ.​.

ເປັນໜ້າຮັກໃຄ່, ຂ້າງຊ້າຍ, ຊ້າຍ, ຄົດ.​.

ເປັນລາຍ.

ຊື່ເຄື່ອງໝາຍອອກສຽງ ຕົວສະກົດໃນພາສາສັນສະກິດ ລາວໄດ້ແບບມາເປັນຕົວຫ້ອຍ.

ຄວາມຈິບຫາຍວາຍວອດ, ຄວາມ ເສື່ອມສູນ, ບໍ່ຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງ, ຄວາມຕ່ຳຕ້ອຍນ້ອຍໃຈ. ​ວີ 1 ນ. ເຄື່ອງພັດໃຫ້ເກີດລົມ.

ໃຊ້ສະເພາະກັບຜູ້ຊາຍ ຄົນທີ່ມີຮູບຮ່າງຈົບງາມ ເອີ້ນ ຊາຍງາມຮູບຫຼໍ່ ຢ່າງວ່າ "ບຸດຕານ້ອຍ ໂສມສະອາງອົງຫຼໍ່".

ສູງ ຢ່າງວ່າ "ໄມ້ລຳໝ້າຍອດສູງ ລຸງຄຳຕາບໍ່ເອື້ອ".

ສ່ອງໃສ ຢ່າງວ່າ "ໄພ່ບໍ່ພ້ອມ ແປງບ້ານບໍ່ເຮືອງ" (ຮງ).