ເອົາອາຫານເຂົ້າປາກຂອງຕົນ. ຮັບປະທານ = ເປັນຄຳສຸພາບ ການເອີ້ນກິນ ຂອງມະຫາຊົນສັນ = ເປັນຄຳສຸພາບ ສຳລັບຮັບນິມົນຂອງພະສົງ ຮັບປະທານ. ເຫວີຍ = ເປັນຄຳສຸພາບສຳລັບເຊີນພະຣາຊາຮັບປະທານ. ກິນ = ເປັນຄຳສຸພາບສຳລັບເອີ້ນກິນຂອງຄົນທຳ ມະດາ. ຊິແຕກ = ຄຳເອີ້ນມາກິນຂອງຄົນໄຮ້ຄວາມເປັນມະນຸດ.

ຂົບໃຫ້ຂາດດ້ວຍແຂ້ວ ຫຼືຂອງມີຄົມ. ເຮັດໃຫ້ເປື່ອຍດ້ວຍຢາ, ເຮັດໃຫ້ເປັນຮອຍແຂ້ວ.

ໃຊ້ເວົ້າເວລາປ້ອນເຂົ້າເດັກ ນ້ອຍ ຄືບອກເດັກນ້ອຍກິນວ່າ: ມ່າມໆ ໂມ່ມ, ມໍ່າໆ ກໍວ່າ.

ມາຈາກພາສາຂະເໜນ ວ່າ ສະເຫວີຍ.