ບົດປະພັນທີ່ເປັນຄຳຮ້ອຍແກ້ວ, ກາບ, ສັນ, ບົດກະວີນິພົນ, ສິ່ງທີ່ມີລັກສະນະເປັນບົດກະວີ.

ຄຳເວົ້າທີ່ມີການສຳຜັດເກາະກ່າຍກັນເປັນໂຄງ ຫຼືສັນ, ຄຳເວົ້າທີ່ສະຫຼະສະຫຼວຍ ຫຼືກັ່ນກອງອອກມາດີແລ້ວ, ຄຳເວົ້າທີ່ຮ້ອຍກອງໄວ້ແລ້ວ.

ຊື່ພັນໄມ້ແນວໜຶ່ງ ໃຊ້ເຮັດຢາໄດ້ ເອີ້ນ ຕົ້ນໝາກຄຳໄກ່.

ຄຳເວົ້າສຳນວນທີ່ແຕ່ງຂຶ້ນ ເພື່ອເຕືອນໃຈ ຫຼື ເພື່ອປຸກລະດົມຂະບວນການສ້າງສາ ພັດ ທະນາ ແລະ ຍ້ອງຍໍຊົມເຊີຍ.

ຄຳບອກກ່າວຢ່າງເດັດຂາດຄັ້ງສຸດທ້າຍ ໃຫ້ ປະຕິບັດການຢ່າງໃດຢ່າງໜຶ່ງ ໂດຍບໍ່ມີການຜ່ອນສັ້ນ ຜ່ອນຍາວ ຂໍ້ສະເໜີເດັດຂາດ, ຂໍ້ສະເໜີທີ່ຍື່ນໃຫ້ອີກຝ່າຍໜຶ່ງປະຕິບັດຕາມໂດຍເດັດຂາດ.

ຖ້ອຍຄຳທີ່ໃຊ້ຕອບເວລາຖືກເອີ້ນ, ຄຳຕອບຮັບ, ຄຳເວົ້າທີ່ບອກໃຫ້ຮູ້, ການສົ່ງສຽງອອກມາ.

ຄຳທີ່ມີຄວາມໝາຍຢ່າງດຽວກັນ ມາຮຽງຊ້ອນກັນ, ເຊັ່ນ: ເລັກນ້ອຍ, ກ້າຫານ, ຂາດເຂີນ, ເປັນຕົ້ນ.

ປະໂຫຍກ ຫຼືສຳນວນຄຳເວົ້າທີ່ມີຄວາມໝາຍເລິກເຊິ່ງ, ຫຼັກແຫຼມ, ຊວນໃຫ້ຄິດ ແລະ ນໍາໄປປະຕິບັດ.

ແມ່ນການເອົາພະຍັນຊະນະແລະສະຫຼະມາປະສົມກັນ ແລ້ວອອກມາເປັນຖ້ອຍຄຳ ເວົ້າ ຫຼືຄຳສັບ, ຄຳສັບຈະມີໜ້ອຍ ຫຼືຫຼາຍພະຍາງນັ້ນ ແມ່ນຂຶ້ນຢູ່ກັບຖ້ອແຍຄຳທີ່ເວົ້າເອງ, ຄຳເວົ້າທີ່ກັ່ນກອງແລ້ວ, ຄຳເວົ້າ, ຄຳປາກ. ຄຳເວົ້າທີ່ມີຄວາມໝາຍ, ຖ້ອຍຄຳເວົ້າທີ່ອອກຈາກປາກ.

ຖ້ອຍຄຳທີ່ບໍ່ໄດ້ປະສົມກັບຄຳອື່ນ ເຊັ່ນ: ແມ່, ພໍ່, ໄກ່, ງົວ, ຄວາຍ ເປັນຕົ້ນ.

ຄວາມສົງໃສ, ຄວາມຕ້ອງການຢາຮູ້ຈັກ, ແກ້ໄຂຄວາມຂ້ອງໃຈ.

ຖ້ອຍຄຳເວົ້າທີ່ມີສຽງວັນນະຍຸດໂທ ເຊັ່ນ: ຄົນໂກ້, ຂຽດໂມ້, ຜູກໂສ້. ຄ້ານ, ຕ້ານ, ເປື້ອນ, ພ້ອມ, ລ້ອມ, ນ້ອມ ..

ຄຳເວົ້າທີ່ບໍ່ມີສາລະຫຼາຍ, ຄຳເວົ້າຮຕະຫຼົກ, ຄຳເວົ້າທີ່ເອົາຄວາມແນ່ນອນບໍ່ໄດ້, ຄວາມເວົ້າຫຼິ້ນ, ບໍ່ແມ່ນຄຳໜັກ, ຄຳເວົ້າທີ່ບໍ່ມີເຫດຜົນຫຼາຍ.

ຄຳເຄົ້າ ຫຼືຄຳໂດດ ຕັ້ງແຕ່ສອງຄຳຂຶ້ນໄປເຂົ້າໂຮມກັນເປັນຄຳໜຶ່ງ ເຊັ່ນ: ແມ່+ນໍ້າ = ແມ່ນໍ້າ, ຄານ+ຫາມ = ຄານຫາບ...

ສິ່ງທີ່ເວົ້າອອກມາຈາກປາກ, ສຽງທີ່ດັງອອກມາເປັນຖ້ອຍຄຳ, ສຽງທີ່ດັງອອກມາມີຄວາມໝາຍ. (ຈະເປັນຄຳຫຍາບ, ຄຳລະອຽດ, ຄຳສົ້ມ, ຄຳເຄັມ, ຄຳມ່ວນ, ຄຳຂົມ, ຄຳໜັກ, ຄຳເບົາ ເອີ້ນ ຄຳເວົ້າທັງມວນ).