ຄຳ·Entry

ຮາກ

adjective

໑

ສ່ວນຂອງຕົ້ນໄມ້ທີ່ຢູ່ໃນດິນ ສໍາລັບດູດອາຫານ ແລະ ພາໃຫ້ລໍາຕົ້ນຕັ້ງຢູ່ໄດ້, ຕົ້ນເດີມ, ສິ່ງເປັນເຄົ້າ, ຜູ້ເປັນກົກ.

The part of a plant underground that absorbs nutrients, or the origin or source of something.

໒

ອາການທີ່ຄົນກິນອາຫານ ຫຼື ນ້ໍາເຂົ້າໄປແລ້ວ ທົ້ນອອກມາທາງປາກ ເອີ້ນ ຮາກ.

໓

ອາຫານທີ່ທົ້ນອອກມາທາງປາກ ເອີ້ນຮາກ.

Reverse lookup →No synonyms recorded — the reverse index may still surface results.

ຄຳໃກ້ຄຽງ—Nearby in the lexicon