ຄຳ·Entry
ຕີ
verb໑ຖືກບ່ອນໃດບ່ອນໜຶ່ງດ້ວຍມື, ຟາດລົງ, ທຸບລົງດ້ວຍມື ຫຼື ວັດຖຸຕ່າງໆໃຫ້ແຕກ, ຮົບເລວກັນ ຫຼື ສູ້ກັນ, ຕີກັນ.
To strike something with the hand or an object, to hit, to beat, to fight or battle each other.
໒ສິງ ແປວ່າ ສີທຽນ ຫຼື ສິງທຽນ ເອີ້ນ ຕີທຽນ.
ຄຳພ້ອງ · Synonymsclick any word to explore it
ຄຳໃກ້ຄຽງ—Nearby in the lexicon