ສິ່ງຂອງທີ່ເຫຼືອໃຊ້ເລັກໆ ນ້ອຍໆ ເອີ້ນ ກະຈອກ ຫຼື ຄົນມີຖານະຕ່ຳ ເອີ້ນ ຄົນກະຈອກ. ຄົນເຫັນແກ່ຕົວເກີນໄປ, ບໍ່ເພື່ອແຜ່, ບໍ່ມີລາສີ, ເຮັດຕູບຊູບຕາບຊາບ.

ກະດໍ້ດະເດ້ຍ ກາງແກ້ກາງເຫຼືອ ກໍວ່າ.

ພົ້ນຜ່ານຈາກຈຸດທີ່ຕ້ອງການ, ເອີ້ນ: ກາຍຈຸດຫຼືວ່າ ລື່ນ.

ອາຫານທີ່ກິນບໍ່ໝົດ ເຫຼືອ ເປັນເສດໄວ້ ເອິ້ນ ເງື່ອນກິນ.

ເງື່ອນກິນ (ຂອງກິນທີ່ເປັນເງື່ອນ). ປິດປາຍ.

ໂພດ ຢ່າງວ່າ "ຄອຍໄກເຫັນ ຊວດປະມານເມີນແຈ້ງ".

ໂພດ ການເຮັດການທຳທີ່ເກີນຂອບເຂດ ເອີ້ນ ຜອກ, ຜອກພົ້ນ ກໍວ່າ.

ສູງກວ່າສິ່ງທີ່ຄາດ ໝາຍໄວ້, ເຂົ້າລົ້ນກະບຸງ ເອີ້ນ: ເຂົ້າພິນກະບຸງ.

ເກີນເລີຍໄປກວ່າທີ່ຄວນ ເຊັ່ນ ຫຼິ້ນບານລ້ຳໜ້າ, ທີ່ກ້າວໜ້າເກີນຍຸກສະໄໝ ເຊັ່ນ ຄວາມຄິດລ້ຳໜ້າ, ເຮັດວຽກເຮັດການລ້ຳໜ້າ.