ນໍ້ານົມບູຮານ ນໍ້າໃນຕົ້ນໄມ້, ຝອຍນໍ້າ, ຢາດນໍ້າ.

ນໍ້ານົມບູຮານ ເອີ້ນ ກະເສລາ. ແຕ່ເດີມໝາບເອົານໍ້ານົມສະໝຸດ. ມີເລື່ອງກ່າວໄວ້ໃນຄຳພີ ບູຮານວ່າ "ເມື່ອຕັ້ງໂລກຂຶ້ນໃໝ່ໆ ພວກເທວະດາ ພາກັນເຮັດນໍ້າທິບສະເຫວີຍ ໂດຍເອົານາກກ້ຽວເຂົາສະເມນ ແລ້ວດຶງອິ້ວໄປອິ້ວມາ ໃຫ້ນໍ້າຢາຕ່າງໆໃນເຂົາສະເມນນັ້ນ ໄຫຼລົງໃຕ້ມະຫາສະໝູດ. ນໍ້າຢາທີ່ໄຫຼອອກຈາກເຂົາສະເມນນັ້ນ ເອີ້ນວ່າ "ກສີຣສມຸທຣ" ແປວ່າ: ນໍ້ານົມສະໝຸດ. ນໍ້ານົມສະໝຸດນີ້ ຜູ້ໃດໄດ້ກິນແລ້ວບໍ່ຕາຍ. ເຫດສະນັ້ນ ຈິ່ງເອີ້ນວ່າ ນໍ້າອະມະຕະ. ເທວະດາອົງໃດ ໄດ້ກິນນໍ້ານີ້ແລ້ວ ກໍເລີຍເອີ້ນ ວ່າ: ອະມະຣະ. ເຊິ່ງເຮົາອອກສຽງເປັນ ອະມອນ ແປວ່າ ຜູ້ບໍ່ຕາຍ.