ທາງ ເຊັ່ນ ທິດເໜືອ ເອີ້ນ ກ້ຳເໜືອ, ຂ້າງໃຕ້ ເອີ້ນ ກ້ຳໃຕ້.

ຢູ່ຮິມ ເອີ້ນ ຢູ່ຂອກຢ່າງວ່າ ອີ່ໃຫຍ່ຢູ່ໜ້າ, ອີ່ຫຼ້າຢູ່ກາງ, ອີ່ນາງຢູ່ຂອກ, ຢູ່ຕາມຮິມນໍ້າ ເອີ້ນ ຂອກນໍ້າ; ຢູ່ຂ້າງທາງ ເອີ້ນ ຂອກທາງ.

ເຂດ ເຊັ່ນ: ສາຍທົ່ງ ສາຍປ່າ, ສາຍພູ, ຊາຍແດນ ເອີ້ນ ຈ້າຍ. ແກ່ວທີ່ເຄີຍຫາກິນ.

ຂ້າງກອງ ດັ່ງວ່າ "ຄະທາໄອຍະລາລົງ ແມ່ນກອງທັນສ້າງ".

ຝ່າຍ ເຊັ່ນ ທິດຕາເວັນ ອອກສຽງໃຕ້.

ສ່ວນໜຶ່ງຂອງສິ່ງທີ່ຜ່າອອກ ເຊັ່ນ ຝ່າຍຂອງໄມ້ໄຜ່ທີ່ຜ່າອອກ ເອີ້ນ ຊີກໜຶ່ງ.

ຂ້າງເໜືອ ເອີ້ນ: ດ້ານເໜືອ. ກ້ຳເໜືອ, ກ້ຳໃຕ້ ກໍວ່າ.

ໃຊ້ບອກຄວາມໃຫ້ເຊື່ອມກັນ ຫຼື ໃຊ້ເປັນຄໍາຕໍ່ຄວາມໃຫ້ຂັດກັນ.

ບໍລິ ເວນແຖວໄຮ່ນາ ດ້ານນັ້ນ ຫຼື ດ້ານນີ້, ນາແຖວໜຶ່ງ ເອີ້ນ: ນາແທວໜຶ່ງ.

ຂ້າງເຄິ່ງຂອງເດືອນຈັນທະຄະຕິ, ເດືອນໜຶ່ງ ມີ 2 ປັກ, ຂ້າງຂຶ້ນເອີ້ນວ່າ ສຸກກະປັກ ຄື: ຂ້າງຂາວ ຄື: ເດືອນແຈ້ງ, ຂ້າງແຮມ ເອີ້ນວ່າ: ກາລະປັກ ແປວ່າ: ຝ່າຍດຳ ຄືເດືອນມືດ.

ສິ່ງທີ່ຕັດອອກເປັນທ່ອນໃຜທ່ອນມັນ, ໝາກກ້າທີ່ບິອອກ ເປັນຫຼາຍກີບ.

(ມີຫຼາຍເທື່ອທີ່ເພິ່ນມັກໃຊ້ "ພາຍ" ແທນ ແຕ່ມີຄວາມໝາຍບໍ່ຄືກັນ.