ຄຳ·Entry

ໝິ້ນ

verb

໑

ເອົາໄມ້ງ່າມ ຫຼື ໄມ້ສ້າວ ຄີບໝາກໄມ້ ແລ້ວບິດໄປບິດມາ ໃຫ້ຂາດ ເອີ້ນ ໝິ້ນ ຫຼື ແໝ້ນ ກໍວ່າ.

To use a forked stick or a pole to clamp fruit and then twist it back and forth until it breaks off, called 'min' or 'maen'.

໒

ພືດປະເພດຫວ້ານຊະນິດໜຶ່ງ ຫົວສີເຫຼືອງ ໃຊ້ເຮັດຢາໄດ້ຫຼາຍຢ່າງ ເອີ້ນ ຂີ້ໝິ້ນ, ເຂົ້າໝິ້ນ ກໍວ່າ.

Reverse lookup →No synonyms recorded — the reverse index may still surface results.

ຄຳໃກ້ຄຽງ—Nearby in the lexicon