ຄຳ·Entry

ໄມ້ລົ້ມລຸກ

noun

໑

ແມ່ນພືດທີ່ປູກມີອາຍຸຊວ່າຄາວ ຫຼື ຊວ່າຕາມລະດູການໜຶ່ງ ເຊັ່ນ: ກະຊາຍໜ້າຝົນກໍແຕກໃບງອກງາມ ເຖິງໜ້າແລ້ງ ໃບກໍຫ່ຽວແຫ້ງໄປ ພໍໜ້າຝົນວຽນມາກໍແຕກໃບໃໝ່ອີກ.

Reverse lookup →No synonyms recorded — the reverse index may still surface results.

ຄຳໃກ້ຄຽງ—Nearby in the lexicon