ຄຳ·Entry

ໄມ້ບົງ

noun

໑

ພັນໄມ້ຊະນິດໜຶ່ງ ຈຳພວກໄມ້ປ່ອງ ລໍາໃຫຍ່ສຸດສໍ່າແຂນ. ຕາມປ້ອງມີແໜງແຂງ ເນື້ອໄມ້ໜາຮູທາງໃນນ້ອຍ ປົ່ງເກີດເປັນສຸມ. ໜໍ່ກິນແຊບດີ.

Reverse lookup →No synonyms recorded — the reverse index may still surface results.

ຄຳໃກ້ຄຽງ—Nearby in the lexicon