ຄຳ·Entry
ໄມ້ກາງເຂນ
noun໑
ໄມ້ຂວ່າຍກັນເປັນກາກະບາດ ທີ່ຊາວໂຣມັນສະໄໝກ່ອນໃຊ້ໃສ່ໂທດ ໂດຍການກາງແຂນອອກ, ຮູບໄມ້ຕີນກາທີ່ໃຊ້ເປັນເຄື່ອງ ໝາຍແຫ່ງການເຄົາລົບນັບຖືແທນພະເຍຊູຂອງຊາວສາດສະໜາຄຣິດ, ໄມ້ກາກະບາດມີປາຍເບື້ອງລຸ່ມຍາວກວ່າ ປາຍເບື້ອງເທິງ, ບາງທ້ອງຖິ່ນວ່າ: ໄມ້ກາງແຂນ, ໄມ້ວາແຂນກໍວ່າ.
A cross-shaped wooden structure used by ancient Romans for punishment, with arms stretched out; the cross shape is a symbol of reverence representing Jesus in Christianity; the lower end is longer than the upper; also called ໄມ້ກາງແຂນ or ໄ�ວ້ວາແຂນ.
Reverse lookup →No synonyms recorded — the reverse index may still surface results.
Spotted something else?Full correction form →