ຄຳ·Entry
ໂຜ້
adjective໑
ກິນເຂົ້າໜ້ອຍ ກິນອາຫານຫຼາຍ ເອີ້ນ: ກິນໂຜ້.
Eating a little rice but a lot of food; characterized by large portions or excess.
໒
ທ້ອງປຸ້ງ ເອີ້ນ: ທ້ອງໂຜ້, ທ້ອງຂີ້ໂຜ້ ກໍວ່າ.
໓
ມັກເວົ້າຫຼາຍ ເວົ້າບໍ່ອໍາບໍ່ອາຍ, ເວົ້າອອກ ມາແບບບໍ່ຢ້ານໃຜເສຍໃຈ, ເອີ້ນ: ເວົ້າໂຜ້, ປາກໂຜ້ ກໍວ່າ.
ຄຳພ້ອງ · Synonymsclick any word to explore it
Spotted something else?Full correction form →