ຄຳ·Entry

ແຕກລະແຫງ

verb

໑

To develop cracks or fissures on the surface; to become scratched or spotted; no longer smooth as before.

ພື້ນຜິວຍະອອກເປັນຮ່ອງ ມີຮອຍ ຂີດ ມີຈຸດດ່າງພ້ອຍ ບໍ່ກ້ຽງງາມສະເໝີເກົ່າ

ຄຳພ້ອງ · Synonymsclick any word to explore it

ພື້ນຜິວຍະອອກເປັນຮ່ອງ ມີຮອຍ ຂີດ ມີຈຸດດ່າງພ້ອຍ ບໍ່ກ້ຽງງາມສະເໝີເກົ່າ

Explore synonyms →

ຄຳໃກ້ຄຽງ—Nearby in the lexicon

ແຕກເນື້ອສາວ ແຕກພວກ ແຕກແມ່ແພ່ລູກ ແຕກຣ້າວ ແຕກລະອຽດ ແຕກຫັກ ແຕກໜິ ແຕກໜໍ່

Spotted something else?Full correction form →

ຄົ້ນຫາ ເລື່ອນຫາ ເກມ