ຄຳ·Entry

ເຫຼື້ອມ

noun

໑

ຊື່ຕົ້ນໄມ້ແນວໜຶ່ງ ໝາກເປັນໜ່ວຍກົມ ທາງໃນມີແກ່ນ ກິນເປັນອາຫານໄດ້.

໒

ອາການຂອງກະແສໄຟຟ້າທີ່ເຫັນເປັນແສງແມບມາບ ໃນເວລາຟ້າຮ້ອງເອີ້ນ ຟ້າເຫຼື້ອມ.

໓

ເປັນແສງໃສ, ເປັນແສງມາບ, ລັກສະນະຂອງແສງຕາເວັນສ່ອງໃສ່ແຫວ່ນ ຫຼື ກະຈົກ ເຮັດໃຫ້ເຫຼື້ອມຕາ.

໔

ອາການຂອງຄົນທີ່ບໍ່ມີຢາງອາຍ, ໜ້າດ້ານ ໜ້າທົນ, ຊູຊີ ເອີ້ນວ່າ ຄົນໜ້າເຫຼື້ອມ.

Reverse lookup →No synonyms recorded — the reverse index may still surface results.

ຄຳໃກ້ຄຽງ—Nearby in the lexicon