ຄຳ·Entry
ເຟື້ອຍ
adjective໑
ສິ່ງທີ່ປົ່ງອອກມາແລ້ວກໍຄືງຕົວບໍ່ໄດ້ຕ້ອງອາໄສແນວອື່ນ, ລາກ ຕົວຢ່າງ: ຫອນໄກ່ເຟື້ອຍ.
Bent and unable to stand upright; needing to rely on something else, like a drooping vine.
໒
ຊື່ພືດຜັກແນວໜຶ່ງ ເກີດຢູ່ຕາມຫ້ວຍ ຫຼື ໜອງທີ່ມີນ້ຳ ລຳຕົ້ນຄ້າຍສາຍບົວ ໃບຍາວແຕ່ນ້ອຍກວ່າ ເອີ້ນ ຜັກເຟື້ອຍ, ຜັກລີ້ນຟານ ກໍວ່າ.
ຄຳພ້ອງ · Synonymsclick any word to explore it
Spotted something else?Full correction form →