ຄຳ·Entry

ເຟື້ອຍ

ຄຸນນາມ

[feueoy]

ສິ່ງທີ່ປົ່ງອອກມາແລ້ວກໍຄືງຕົວບໍ່ໄດ້ຕ້ອງອາໄສແນວອື່ນ, ລາກ ຕົວຢ່າງ: ຫອນໄກ່ເຟື້ອຍ.

Bent and unable to stand upright; needing to rely on something else, like a drooping vine.

ຊື່ພືດຜັກແນວໜຶ່ງ ເກີດຢູ່ຕາມຫ້ວຍ ຫຼື ໜອງທີ່ມີນ້ຳ ລຳຕົ້ນຄ້າຍສາຍບົວ ໃບຍາວແຕ່ນ້ອຍກວ່າ ເອີ້ນ ຜັກເຟື້ອຍ, ຜັກລີ້ນຟານ ກໍວ່າ.

ຄຳໄວພົດທັງໝົດ · All synonyms

ແຈ້ງຂໍ້ຜິດພາດ (Report an issue)

ຄຳໃກ້ຄຽງ—Nearby in the lexicon