ຄຳ·Entry

ເງື້ອມ

noun

໑

ແຄມຕະຫຼິ່ງ ບ່ອນເປັນຖ້ຳເຂົ້າໄປ, ຫີນ ຫຼື ດິນບ່ອນເປັນເງິບອອກມາ ແລະ ເປັນຖ້ຳເຂົ້າໄປ ເອີ້ນ ເງື້ອມ, ເທື້ອມ ກໍວ່າ ບາງທ້ອງຖິ່ນ ເອີ້ນ ເງີ້ມ.

Reverse lookup →No synonyms recorded — the reverse index may still surface results.

ຄຳໃກ້ຄຽງ—Nearby in the lexicon