ຄຳ·Entry

ອໍ້ແອ້

adjective

໑

ສຽງເດັກນ້ອຍທີ່ເລີ່ມຫັດເວົ້າ ຫຼື ສຽງເວົ້າບໍ່ທັນຊັດ, ບໍ່ແຈ້ງ ຕົວຢ່າງ ສຽງຄົນເມົາເຫຼົ້າເວົ້າ.

Describes the babbling sound of a baby learning to speak or the slurred speech of a drunk person.

໒

ມີນິດໄສມັກເສລີ ເວົ້າຢອກຫຼິ້ນໄປທົ່ວທີບ, ບໍ່ຮູ້ຈັກຕໍ່າສູງ ເອີ້ນວ່າ ຄົນອໍ້ແອ້.

Reverse lookup →No synonyms recorded — the reverse index may still surface results.

ຄຳໃກ້ຄຽງ—Nearby in the lexicon