ຄຳ·Entry

ອອກ

verb

໑

ຍ້າຍອອກຈາກພາຍໃນມາພາຍນອກ ຄືຈາກຫ້ອງ ຫຼື ບ່ອນບັງມາໃຫ້ເຫັນ ຫຼື ໃຫ້ເກີດຂຶ້ນ. ປົ່ງ ດັ່ງ ອອກໜໍ່. ເຜີຍແຜ່ ຫຼື ຕັ້ງແຕ່ງຂຶ້ນ ດັ່ງ ອອກກົດໝາຍ.

To move from inside to outside; to emerge or sprout; to issue or enact (such as a law).

໒

໓

ອາ ດັ່ງວ່າ "ບັດນີ້ມາຮອດເຈົ້າ ອາອອກອົງກະສັດ", ເປັນຄໍາທີ່ພິກຂຸ ສາມະເນນຮ້ອງພໍ່ແມ່ຂອງຕົນ ຫຼື ຊາວພຸດ ຍິງຊາຍ ວ່າ ພໍ່ອອກ ແມ່ອອກ.

໔

ຊື່ນົກຊະນິດໜຶ່ງ ໂຕຂະໜາດນົກຍາງ ມັກກິນປາ ເອີ້ນ ນົກອອກ ດັ່ງວ່າ"ນົກກະອອກຈອກຟ້າ ແລະ ສັງກາ.

ຄຳພ້ອງ · Synonymsclick any word to explore it

ຄຳໃກ້ຄຽງ—Nearby in the lexicon