ຄຳ·Entry

ຫົວຂວັ້ນ

noun

໑

ສ່ວນຂອງໝາກ ດອກ ໃບ ຂອງໄມ້ ທີ່ຕິດຢູ່ກັບກ້ານ ເອີ້ນ ຫົວຂວັ້ນ. ຫົວຂວັ້ນ 2 ຍ. ສ່ວນຂອງໜັງສືທີ່ມີຂໍ້ຄວາມຢ່າງດຽວກັນກັບສ່ວນທີ່ຈີກອອກ ເອີ້ນ ຫົວຂວັ້ນ.

The part of a fruit, flower, or leaf that attaches to the stem; also, a section of a document that has identical text to a torn-off portion (stub).

Reverse lookup →No synonyms recorded — the reverse index may still surface results.

ຄຳໃກ້ຄຽງ—Nearby in the lexicon