ຄຳ·Entry

ຫອນ

noun

໑

ສ່ວນທີ່ປົ່ງຂຶ້ນເທິງຫົວໄກ່ ເອີ້ນ ຫອນໄກ່, ຂົນທີ່ປົ່ງຂຶ້ນເທິງຫົົວນົກ ເອີ້ນ ຫອນນົກ, ໄມ້ທີ່ຍາວອອກໄປທາງຫົວຂວານ ເອີ້ນ ຫອນຂວານ.

The part that protrudes upward on a chicken's head (comb), a bird's crest, or the extension on the head of a hoe (hoe handle).

໒

ສັດສີ່ຕີນແນວໜຶ່ງ ໂຕຄືເໝັ້ນ ແຕ່ຂົນນ້ອຍ ແລະ ສັ້ນກວ່າເໝັ້ນ ເອີ້ນ ຫອນ.

໓

ອາການທີ່ໝາຮ້ອງສຽງຍາວດ້ວຍຄວາມມ່ວນຍາມກາງຄືນ ຫຼື ຮຽກຫາກັນ ເອີ້ນ ໝາຫອນ.

Reverse lookup →No synonyms recorded — the reverse index may still surface results.

ຄຳໃກ້ຄຽງ—Nearby in the lexicon