ຄຳ·Entry

ສອກ

noun

໑

ອະໄວຍະວະຂອງຄົນ ບ່ອນເປັນຂໍ້ພັບໄດ້ຢູ່ກາງແຂນ, ສ່ວນແຂນຕັ້ງແຕ່ບ່ອນພັບລົງມາສຸດປາຍມື, ມາດຕາແທກທໍ່ກັບສ່ວນເຄິ່ງແຂນມາຫາປາຍມື ເອີ້ນ ສອກ.

໒

ເອົາສອກ ແທງ ຫຼື ທັ່ງໄປທາງຂ້າງ ທາງໜ້າ ຫຼື ທາງຫຼັງ.

Reverse lookup →No synonyms recorded — the reverse index may still surface results.

ຄຳໃກ້ຄຽງ—Nearby in the lexicon