ຄຳ·Entry
ວອນເວົ້ົ້າ
ຄຸນນາມ[von]
1
ຂໍໃຫ້ເຮັດໃນສິ່ງຕົນຕ້ອງການ, ເຮັດໃຫ້ເວົ້າ, ຮ້ອງຂໍຫຼາຍເທື່ອ, ກ້ຽວວຽນຢາກເວົ້າຢາກຈານຳ ວອນວ່ອນ ວ. ສຽງດັງມາຈາກທາງໄກ, ກະແສລົມພັດມາ, ສຽງທີ່ຄ້ອຍໃຈ, ເປັນສຽງວິວີວ່ອນໆ ເອີ້ນ: ວອນວ່ອນ.
In a manner of begging for one's desire, causing someone to speak, repeatedly requesting, persistently wanting to talk. Also 'von-von' describes a distant sound.
ຄຳໄວພົດທັງໝົດ · All synonyms
ຄຳໃກ້ຄຽງ—Nearby in the lexicon
Spotted something else?Full correction form →