ຄຳ·Entry
ລູກພີ່
noun໑
ຄຳທີ່ລູກນ້ອງເອີ້ນ ຫົວໜ້າ, ສະໝຸນເອີ້ນເພື່ອຍົກຍ້ອງຜູ້ເປັນນາຍ, ຜູ້ມີອຳນາດເໜືອ, ຜູ້ບັງຄັບບັນຊາ. ລູກພີ່ລູກນ້ອງ ນ. ຍາດທີ່ກຳເນີດຈາກພໍ່ຫຼືແມ່ທີ່ເປັນອ້າຍ ເອື້ອຍ ນ້ອງກັນ ເຊັ່ນ: ລູກຂອງລຸງ, ລູກຂອງປ້າ, ລູກຂອງນ້າສາວ.
Reverse lookup →No synonyms recorded — the reverse index may still surface results.
Spotted something else?Full correction form →