ຄຳ·Entry
ມື
noun໑
ສ່ວນໜຶ່ງຂອງຮ່າງກາຍຂອງຄົນຢູ່ຕໍ່ແຂນ ສຳລັບຈັບບາຍ ເອີ້ນ ມື. ຝ່າມື, ນີ້ວມື, ເລັບມື, ຂໍ້ມື, ຫຼັງມື ອັນມີ: ນິ້ວໂປ້ ຊີ້ ກາງ ນາງ ກ້ອຍ.
The part of the human body attached to the arm, used for grasping and holding; includes the palm, fingers, fingernails, wrist, and back of the hand, with fingers: thumb, index, middle, ring, little.
໒
ຄົນຂີ້ລັກ ເອີ້ນ: ມືໄວ. ຄົນມີຄວາມສາ ມາດ ແລະ ຊຳນານໃນການງານ ເອີ້ນ: ມືດີ. ມືບໍ່ຢູ່ເປັນສຸກ ມັກຈັບນັ້ນບາຍນີ້ ເອີ້ນ: ມືບອນ. ທຳການງານລະອຽດຮຽບຮ້ອຍ ເອີ້ນ: ມືເຢັນ, ທຳການງານບໍ່ລະອຽດ ເອີ້ນ: ມືຮ້ອນ, ຊື່ສັດສຸຈະລິດ ເອີ້ນ: ມືສະອາດ, ຮູ້ຈັກອ່ອນນ້ອມຖ່ອມຕົນ ເອີ້ນ: ມືອ່ອນ.
Reverse lookup →No synonyms recorded — the reverse index may still surface results.
Spotted something else?Full correction form →