ຄຳ·Entry

ຟັ່ງເຟືອນ

verb

໑

To be unsettled or disturbed; to be agitated, worried, or unstable.

ກະທົບ ກະເທືອນ ສະເທືອນ ວິຕົກ ຫວັ່ນໄຫວ ບໍ່ໝັ້ນຄົງຖາວອນ ເກີດການວິຕົກກັງວົນ ຮ້ອນເຄືອງສະເທືອນໃຈ ເອີ້ນ ຟັ່ງເຟືອນ

ຄຳພ້ອງ · Synonymsclick any word to explore it

ກະທົບ ກະເທືອນ ສະເທືອນ ວິຕົກ ຫວັ່ນໄຫວ ບໍ່ໝັ້ນຄົງຖາວອນ ເກີດການວິຕົກກັງວົນ ຮ້ອນເຄືອງສະເທືອນໃຈ ເອີ້ນ ຟັ່ງເຟືອນ

Explore synonyms →

ຄຳໃກ້ຄຽງ—Nearby in the lexicon

ຟັງຫູໄວ້ຫູ ຟັງອອກ ຟັ່ງ ຟັ່ງຟ້າວ ຟັດ ຟັນ ຟັນແຂ້ວ ຟັນດາບ

Spotted something else?Full correction form →

ຄົ້ນຫາ ເລື່ອນຫາ ເກມ