ຄຳ·Entry

ພື້ນບ້ານ

adjective

໑

ສິ່ງທີ່ມີຢູ່ໃນບ້ານນັ້ນມາກ່ອນ, ຄວາມ ເປັນຢູ່ຂອງຊາວບ້ານ, ລະບົບຮີດຄອງ ປະ ເພນີຂອງຊາດ, ພາກສ່ວນຂອງບ້ານທີ່ອາໄສໃຊ້ ນັ່ງ ນອນ ຍ່າງໄປມາ.

Relating to a village's indigenous traditions, lifestyle, or the village's domestic area for sitting, sleeping, and walking.

Reverse lookup →No synonyms recorded — the reverse index may still surface results.

ຄຳໃກ້ຄຽງ—Nearby in the lexicon