ຄຳ·Entry

ປະດົງ

noun

໑

ຊື່ພະຍາດຊະນິດໜຶ່ງເກີດຕາມຜິວໜັງ ມີອາການຄັນ ເຊັ່ນ ປະດົງເຂົ້າຂໍ້, ປະດົງຄັນ.

໒

ຊື່ພັນໄມ້ຈຳພວກໜຶ່ງ ມີຫຼາຍຊະນິດ ເຊັ່ນ ປະດົງດໍາ, ປະດົງແດງ, ປະດົງຂາວ, ປະດົງເລືອດ ພັນໄມ້ເຫຼົ່ານີ້ໃຊ້ເຮັດຢາແກ້ພະຍາດປະດົງ.

Reverse lookup →No synonyms recorded — the reverse index may still surface results.

ຄຳໃກ້ຄຽງ—Nearby in the lexicon