ຄຳ·Entry
ບົ່ວ
noun໑
ຊື່ຜັກແນວໜຶ່ງ ມີຫົວຢູ່ໃຕ້ດິນ ໃບເປັນເສັ້ນກົມປາຍແຫຼມ ມີກິ່ນຫອມ ໃຊ້ປຸງກິ່ນອາຫານ ເອີ້ນ: ຜັກບົ່ວ, ມີຫຼາຍຊະນິດ ຄື: ບົ່ວແດງ, ບົ່ວຂາວ, ບົ່ວເລີຍ, ບົ່ວຫົວໃຫຍ່ ເປັນຕົ້ນ.
໒
ຊື່ຫຍ້າຊະນິດໜຶ່ງ ເອີ້ນ: ຫຍ້າບົ່ວ ເກີດຕາມໜອງນ້ຳ ໃບຄ້າຍໃບຜັກບົ່ວ ແຕ່ແຂງກວ່າ.
໓
ຂົນທີ່ຂຶ້ນຢູ່ຕາມຮ່າງກາຍຄົນໜຸ່ມ ລັກສະນະອ່ອນໆ ຮຽກ ຂົນບົ່ວ, ຂົນອ່ອນຂອງນົກ ຫຼື ໄກ່ ເອີ້ນ ຂົນບົ່ວ ເໝືອນກັນ.
Reverse lookup →No synonyms recorded — the reverse index may still surface results.
ຄຳໃກ້ຄຽງ—Nearby in the lexicon
Spotted something else?Full correction form →