ຄຳ·Entry

ນັກບຸນ

noun

໑

ຜູ້ອ້າງຕົວວ່າເປັນວ່າເປັນຜູ້ວິເສດ, ຜູ້ຍິນດີເຮັດໃນສິ່ງທີ່ເປັນສີຣິມຸງຄຸນ, ຜູ້ອອກເຜີຍແຜ່ຫຼັກຄຳສອນສາດສະໜາ. ຜູ້ມັກໃນການເຮັດບຸນ.

A person who claims to be special or virtuous, delights in doing good deeds, and spreads religious teachings; a devotee of merit-making.

໒

ຜູ້ສຳເລັດ ແລະ ບັນລຸທຳຢ່າງໃດຢ່າງໜຶ່ງ , ຜູ້ສະແຫວງບຸນ ກໍວ່າ.

Reverse lookup →No synonyms recorded — the reverse index may still surface results.

ຄຳໃກ້ຄຽງ—Nearby in the lexicon