ຄຳ·Entry

ທ່ອນ

noun

໑

A piece, a block, a segment, a section.

ທ່ອນໄມ້ທ່ອນກ້ວຍ ຂາດເປັນບັ້ນເປັນທ່ອນ ສ່ວນ ຕ່ອນ ຕອນ ອັນ ດົ້ນ ເຊັ່ນ: ໄມ້ສອງທ່ອນ ຟືນສອງດົ້ນ

໒

ຊື່ຕົ້ນໄມ້ແນວໜຶ່ງ ຕົ້ນຄ້າຍຕົ້ນສາມສາ ແຕ່ນ້ອຍກວ່າ ມັກເກີດຕາມແຄມຫ້ວຍ ແຄມນ້ຳ ເອີ້ນ: ຕົ້ນທ່ອນ.

ຄຳພ້ອງ · Synonymsclick any word to explore it

ທ່ອນໄມ້ທ່ອນກ້ວຍ ຂາດເປັນບັ້ນເປັນທ່ອນ ສ່ວນ ຕ່ອນ ຕອນ ອັນ ດົ້ນ ເຊັ່ນ: ໄມ້ສອງທ່ອນ ຟືນສອງດົ້ນ

Explore synonyms →

ຄຳໃກ້ຄຽງ—Nearby in the lexicon

ທອດຮຸ່ຍ ທອນ ທອນຄືນ ທອນທໍ້ທ້ອນ ທ້ອນເງິນ ທ້ອນຝຸ່ນ ທອບ

Spotted something else?Full correction form →

ຄົ້ນຫາ ເລື່ອນຫາ ເກມ