ທຸກ

ຄຳວ່າ: ທຸກ ມີຄຳໃຊ້ແທນກັນຄື ຄູ່ ແລະ ຊູ່ ມີຄວາມໝາຍເໝືອນກັນຄື: ຖ້ວນ, ຄົບ ເຊັ່ນ: ທຸກບ້ານ ຄູ່ບ້ານ ຊູ່ບ້ານ ທຸກເມືອງ ຄູ່ເມືອງ, ຊູ່ເມືອງ ທຸກຢ່າງ ຄູ່ຢ່າງ ຊູ່ຢ່າງ.

ຄວາມທຸກມີຢູ່ຫາຍປະການ ຄື: 1. ທຸກໜຶ່ງ= ລູກຕາຍເສຍ, 2. ທຸກສອງ = ເມຍຕາຍຈາກ. 3. ທຸກສາມ= ພາກພີ່ນ້ອງໜີໄປໄກ. 4. ທຸກສີ່ = ໜີໄປທາງໄກ ຄ້າງົວຕ່າງ. 5. ທຸກຫ້າ = ຜົວເມຍຮ້າງປະກັນ. 6. ທຸກຫົກ = ໄປນອນວັນພາກພີ່ນ້ອງ. 7. ທຸກເຈັດ = ປ້ອງໝູນ້ອຍລົງໄປຂາຍ. 8. ທຸກແປດ = ພໍ່ແມ່ຕາຍແສນຄິດຮອດ, 9. ທຸກເກົ້າ = ບໍ່ມີຜົວ-ເມຍ ກອດນອນນໍາ. 10. ທຸກສິບ = ຢູ່ດົງໜາຍາມຄໍ່າ. 11. ທຸກສິບເອັດ = ແກ່ໄມ້ໄຜ່ທາງປາຍ. 12. ທຸກສິບສອງ = ຝົນຕົກຫຼາຍຟ້າຮ້ອງ. 13. ທຸກສິບສາມ = ເຈັບປວດທ້ອງ ບໍ່ມີຢາກິນ. 14. ທຸກສິບສີ່ = ຂາດວິຊາໃນຊີວິດ. 15. ທຸກສິບຫ້າ = ຂາດມິດທີ່ດີ, 16. ທຸກສິບຫົກ = ມີສັດຕູຢູ່ອ້ອມຂ້າງ. 17. ທຸກສິບເຈັດ = ຈິດໃຈວ້າງ ຂາດພົງພັນ. 18. ທຸກສິບແປດ = ຄົນຮັກກັນກາຍເປັນສັດຕູ. (ຄຳບູຮານລາວ).

ຄວາມທຸກ, ຄວາມບໍ່ສະບາຍ. ຄວາມທຸກແບ່ງອອກເປັນ 2 ຄື: 1. ກາຍິກະທຸກ ໄດ້ແກ່ການທຸກທາງກາຍ. 2, ເຈຕະສິກທຸກ ໄດ້ແກ່ທຸກທາງໃຈ ຫຼື ໂທມະນັດ.