ຄຳ·Entry
ທາດ
ນາມ[that]
1
ພະສາວົກຜູ້ເປັນພະອໍລະຫັນ. ສິ່ງທີ່ເປັນຕົ້ນເດີມ, ສິ່ງທີ່ເປັນມູນຮາກ, ສິ່ງສຳຄັນໃນຮ່າງກາຍ ຄື ດິນ, ນໍ້າ, ໄຟ, ລົມ. ເຈດີ ທີ່ກໍ່ກວມດູກຂອງຄົນຕາຍ ທີ່ເຜົາແລ້ວ.
An arahant disciple; an original or fundamental element, especially the four elements (earth, water, fire, wind); also a stupa containing cremated remains of the Buddha or arahants.
2
ຜູ້ຊາຍແລະຜູ້ຍິງທີ່ຍອມເປັນຄົນ ຮັບໃຊ້, ຄົນທີ່ຮັບໃຊ້ຜູ້ອື່ນ ເອີ້ນ ທາດ, ຂ້ອຍຂ້າ ກໍວ່າ.
ຄຳໄວພົດທັງໝົດ · All synonyms
ຄຳໃກ້ຄຽງ—Nearby in the lexicon
Spotted something else?Full correction form →