⌘ K
ຄຳ·Entry

ທະນຸລະວິທະຍາ-ທະນຸລະເວດ

noun
ຊື່ອາວຸດລ່າເນື້ອຂະໜາດນ້ອຍຊະນິດໜຶ່ງ ທີ່ເຮັດດ້ວຍໄມ້ ໄຜ່ ຫຼື ໄມ້ແກ່ນທີ່ມີລູກຍາວ ແລະ ມີຈຽງ, ໜ້າທະນູແນວໜຶ່ງຂອງຄົນບູຮານ ສຳລັບໃຊ້ຍິງຂ້າເສິກ ຫຼື ສັດຕ່າງໆ ມີ ແມ່ທະນູ, ຄັນທະນູ, ລູກທະນູ ເປັນຕົ້ນ.

A small hunting weapon made of wood or bamboo with a long arrow and a trigger; an ancient crossbow for shooting enemies or animals, consisting of a string, stock, and arrow.

ຄຳພ້ອງ · Synonymsclick any word to explore it
Explore synonyms →
Spotted something else?Full correction form →
ຄົ້ນຫາເລື່ອນຫາເກມ