ທະນຸລະວິທະຍາ-ທະນຸລະເວດ

ຊື່ອາວຸດລ່າເນື້ອຂະໜາດນ້ອຍຊະນິດໜຶ່ງ ທີ່ເຮັດດ້ວຍໄມ້ ໄຜ່ ຫຼື ໄມ້ແກ່ນທີ່ມີລູກຍາວ ແລະ ມີຈຽງ, ໜ້າທະນູແນວໜຶ່ງຂອງຄົນບູຮານ ສຳລັບໃຊ້ຍິງຂ້າເສິກ ຫຼື ສັດຕ່າງໆ ມີ ແມ່ທະນູ, ຄັນທະນູ, ລູກທະນູ ເປັນຕົ້ນ.