ຄຳ·Entry
ທະນຸລະວິທະຍາ-ທະນຸລະເວດ
ນາມ[tha-nu-la-vi-tha-nya-tha-nu-la-vet]
1
ຊື່ອາວຸດລ່າເນື້ອຂະໜາດນ້ອຍຊະນິດໜຶ່ງ ທີ່ເຮັດດ້ວຍໄມ້ ໄຜ່ ຫຼື ໄມ້ແກ່ນທີ່ມີລູກຍາວ ແລະ ມີຈຽງ, ໜ້າທະນູແນວໜຶ່ງຂອງຄົນບູຮານ ສຳລັບໃຊ້ຍິງຂ້າເສິກ ຫຼື ສັດຕ່າງໆ ມີ ແມ່ທະນູ, ຄັນທະນູ, ລູກທະນູ ເປັນຕົ້ນ.
A small hunting weapon made of wood or bamboo with a long arrow and a trigger; an ancient crossbow for shooting enemies or animals, consisting of a string, stock, and arrow.
ຄຳໄວພົດທັງໝົດ · All synonyms
ຄຳໃກ້ຄຽງ—Nearby in the lexicon
Spotted something else?Full correction form →