ຄຳ·Entry
ຖົງ
noun໑
ເຄື່ອງໃສ່ສິ່ງຂອງເຮັດດ້ວຍຜ້າ, ໜັງແທ້, ໜັງທຽມ, ສານດ້ວຍປໍ, ປ່ານ, ມີສາຍພາຍ ສຳລັບໃສ່ ໝາກປູນພູ ເອີ້ນ: ຖົງໝາກ, ສຳລັບໃສ່ເງິນ ເອີ້ນ ຖົງເງິນ. ແພທີ່ຫຍິບຕິດກັບໂສ້ງ ເອີ້ນ: ຖົງໂສ້ງ, ຫຍິບຕິດກັບເສື້ອ ເອີ້ນ: ຖົງເສື້ອ. ສຳລັບໃສ່ຂອງໜັກ ເອີ້ນ: ຖົງເປ້ງ, ຖົງຍ່າມ ກໍວ່າ.
A container for items, made of cloth, leather, or woven fibers, with straps; types include betel nut bags, money pouches, trouser pockets, shirt pockets, and heavier bags like backpacks or shoulder bags.
Reverse lookup →No synonyms recorded — the reverse index may still surface results.
Spotted something else?Full correction form →