ຄຳ·Entry

ຖິງ

verb

໑

ການອຸ້ມເດັກອ່ອນໂຍກໄປໂຍກມາທັງຄາງ ຫຼື ຮ້ອງເພງອ່ອຍຄ່ອຍໆ ເພື່ອກ່ອມໃຫ້ນອນ ຫຼື ເຊົາຮ້ອງໄຫ້ ເອີ້ນວ່າ: ຖິງ.

Reverse lookup →No synonyms recorded — the reverse index may still surface results.

ຄຳໃກ້ຄຽງ—Nearby in the lexicon