ຄຳ·Entry

ຕ້ຽວ

noun

໑

ສ່ວນໜຶ່ງຢູ່ຜ່ານໜ້າເອີກຂອງກະປູຕົວຜູ້ ຮູບຄືຕ່ຽວຜ້າ ເອີ້ນ: ຕ້ຽວປູ, ຕ່ຽວປູ ກໍວ່າ.

໒

ຜ້າຜືນນ້ອຍໆ ທີ່ຜູ້ຍິງເປັນລະດູນຸ່ງຊ້ອນເໜັບໄວ້ທາງໃນເພື່ອຊັບເອົາເລືອດ ເອີ້ນ: ຕ້ຽວ.

໓

ຢາງຮອງໝາກກະຖຸນ ບ່ອນສຳລັບໃສ່ລູກກະຖຸນ ກ່ອນຍິງໄປ ເອີ້ນ: ຕ້ຽວກະຖຸນ.

Reverse lookup →No synonyms recorded — the reverse index may still surface results.

ຄຳໃກ້ຄຽງ—Nearby in the lexicon