ຄຳ·Entry
ຕົ້ນກະຖິນ
noun໑
ຊື່ຂອງພັນໄມ້ນ້ອຍ ຫາກາງຊະນິດໜຶ່ງ ທີ່ເກີດຕາມບ້ານເຮືອນ ຫຼື ໃນຮົ້ວສວນ, ເປັນໄມ້ເນື້ອອ່ອນ ໃບຄືໃບຜັກຂະ ມີຣົດຝາດ ມີດອກຂາວມົນ, ໃບ ແລະ ໝາກອ່ອນ ກິນກັບ ລາບ ກ້ອຍ ປົ່ນ ແຈ່ວ ໄດ້, ສ່ວນຝັກແກ່ ກໍປອກກິນໃນ.
Reverse lookup →No synonyms recorded — the reverse index may still surface results.
Spotted something else?Full correction form →