ຕອກ

ໄມ້ໄຜ່ ຫຼື ຫວາຍທີ່ເອົາມາຈັກເປັນເສັ້ນບາງໆ ເພື່ອມັດສິ່ງຂອງ ຫຼື ສານກະຕ່າ, ກະບຸງ, ສານລອບ, ໄຊ ແລະ ອື່ນໆ ເອີ້ນ: ໄມ້ຕອກ.

ເອົາເຂົ້າເປຶອກມາໃສ່ໝໍ້ຂາງ ຄ້າງໄຟເມັດ ເຂົ້າຈະແຕກດັງຕັ໊ອກແຕັ໊ກ ເອິ້ນ: ເຂົ້າ ຕອກແຕກ ຫຼື ເຂົ້າແຕກ.

ຊື່ມີດນ້ອຍແນວໜຶ່ງ ມີດ້າມຍາວປາຍ ແຫຼມ ໃຊ້ສຳລັບຈັກຕອກ ຫຼື ເຫຼົາຕອກ ເອີ້ນ: ມີດຕອກ.

ຕໍາບັ້ງໄຟ ເອີ້ນ ຕອກບັ້ງໄຟ ຢ່າງວ່າ "ເຂົາພາກັນຕອກເຕົ້າ ຕໍາໝື້ຖ່ານສາມ".

ຕີເຂົ້າ ເຊັ່ນ ຕອກຫຼິ້ມ ເປັນຕົ້ນ.