ຄຳ·Entry

ຄ້ອນຕະບອງ

noun

໑

ອາວຸດຊະນິດໜຶ່ງຂອງພວກຍັກ ໃນວັນນະຄະດີບູຮານ ໃຊ້ໃນການຮົບເລວກັນ ຫຼື ເຄື່ອງມືປ້ອງກັນ ແລະ ປາບປາມຂອງພວກຕຳຫຼວດສະໄໝບູຮານ.

A type of weapon used by giants in ancient literature, or a tool used for protection and suppression by ancient police.

Reverse lookup →No synonyms recorded — the reverse index may still surface results.

ຄຳໃກ້ຄຽງ—Nearby in the lexicon