ຄຳ·Entry

ຄົນແກ່

noun

໑

An elderly person, advanced in age and usually possessing wisdom and seniority.

ຜູ້ໄວຊະລາ ແກ່ສັງຂານ ຜູ້ອາວຸໂສ ຜູ້ມີອາຍຸຫຼາຍ ຜູ້ສູງອາຍຸ ຜູ້ມີຄຸນວຸດທິ ຜູ້ອາຍຸຍາວນານ

ຄຳພ້ອງ · Synonymsclick any word to explore it

ຜູ້ໄວຊະລາ ແກ່ສັງຂານ ຜູ້ອາວຸໂສ ຜູ້ມີອາຍຸຫຼາຍ ຜູ້ສູງອາຍຸ ຜູ້ມີຄຸນວຸດທິ ຜູ້ອາຍຸຍາວນານ

Explore synonyms →

ຄຳໃກ້ຄຽງ—Nearby in the lexicon

ຄົນກ້າ ຄົນກາງ ຄົນກວາດຖະໜົນ ຄົນກິນຫຼາຍ ຄົນກັນເອງ ຄົນຂາຍຊື້ນ ຄົນຂາຍຢາ ຄົນຂີ່ມ້າ

Spotted something else?Full correction form →

ຄົ້ນຫາ ເລື່ອນຫາ ເກມ