ຄອນ

ບ່ອນຢູ່ຂອງຄົນຈຳນວນຫຼວງ ຫຼາຍ, ທີ່ຕັ້ງຂອງການປົກຄອງ.

ງ່າໄມ້ບ່ອນນົກຈັບ ທີ່ເປັນບ່ອນພັກພາອາໄສ, ບ່ອນເຄີຍຢູ່ເຄີຍນອນ, ສະຖານທີ່ເຄີຍພັກເຄີຍເຊົາ ເອີ້ນ ຄອນ ຫຼືບ່ອນເຄີຍຢູ່.

ນ້ຳໂຕນຈາກທີ່ສູງລົງໃສ່ບ່ອນຕໍ່າ ເອີ້ນ ຄອນນ້ຳ ເຊັ່ນ ຄອນພະເພງ.

ເອົາໄມ້ ຫຼື ໄມ້ຄານສອດເອົາຂອງຂ້າງດຽວຂຶ້ນໃສ່ບ່າໄປ ເອີ້ນ ຄອນ ເຊັ່ນ ເອົາຄານສອດໃສ່ສາຍກະຕ່າ (ໜ່ວຍດຽວ) ແລ້ວ ຍົກຂຶ້ນພາດບ່າໄປ ເອີ້ນ ຄອນກະຕ່າ.

່ກວຍແກວ່ງໄປມາໄດ້ ເຊັ່ນ ຝັງຫຼັກບໍ່ແໜ້ນ ເໜັງໄປມາໄດ້ ເອີ້ນ ຫຼັກຄອນ​..

ລາງທີ ເຊັ່ນ ຄອນໆລຸກຄອນໆນັ່ງ.