ຄຳ·Entry

ຂໍ

noun

໑

ໄມ້ງໍໆສົ້ນໜຶ່ງສຳລັບເກາະຫ້ອຍ ຫຼື ແຂວນສິ່ງຂອງ.

A curved stick or hook with one bent end, used for hanging or suspending objects.

໒

ເວົ້າເພື່ອໃຫ້ຜູ້ອື່ນເອົາສິ່ງຂອງໃຫ້ໂຕລ້າໆ, ເຊັ່ນ ຂໍເຂົ້າ ຂໍເງິນ ຂໍໝາກມ່ວງ. ຂໍສິ່ງທີ່ຕົນຕ້ອງການແຕ່ບໍ່ມີຫຍັງແລກປ່ຽນເຊັ່ນ ລູກຂໍເງິນນໍາພໍ່ແມ່.

໓

ລຳໄມ້ໄຜ່ ເຮັດເປັນຂໍໃສ່ ສົ້ນສຳລັບຕັກເອົານໍ້າໃນສ້າງ ເອີ້ນ ຄັນຂໍ.

Reverse lookup →No synonyms recorded — the reverse index may still surface results.

ຄຳໃກ້ຄຽງ—Nearby in the lexicon