ຄຳ·Entry

ກື່ດື່

adjective

໑

ອາການຂອງທີ່ເຄີຍອ່ອນ ແລ້ວກັບ ມາແຂງ, ສິ່ງຂອງທີ່ມີລັກສະນະສັ້ນໆ ແລະ ແຂງເອີ້ນ: ແຂງກື່ດື່, ຖ້າໃຫຍ່ແດ່, ຍາວແດ່ ເອີ້ນ: ແຂງໂກ່ໂດ່.

Hardened, stiffened, or describing something short and rigid.

Reverse lookup →No synonyms recorded — the reverse index may still surface results.

ຄຳໃກ້ຄຽງ—Nearby in the lexicon