ກິ່ງ

ປອກແຂນ ເອີ້ນ ກ້ອງແຂນກິ່ງ.

ແມ່ນກອງປະເພດໜຶ່ງ ມີຂະໜາດໃຫຍ່ ສູງພຽງແອວ ກົ້ນຈ້ອມປາກບານ ຫຸ້ມໜ້າດຽວໃຊ້ຕີແຂ່ງຂັນກັນໃນຍາມບຸນເດືອນຫົກ (ບຸນບັ້ງໄຟ) ເອີ້ນວ່າ: ກອງກິ່ງ, ກອງເສງ ກໍວ່າ.

ງ່າໄມ້ທີ່ອອກຈາກຕົ້ນ ເອີ້ນ ງ່າໄມ້. ສ່ວນທີ່ແຕກອອກຈາກງ່າ ເອີ້ນ ກິ່ງໄມ້ ຫຼື ແໜງໄມ້.

ທຽນທີ່ເອົາມາລວມກັນສອງເຫຼັ້ມ ແລ້ວຫັກເຫຼັ້ມໜຶ່ງ ເຄິ່ງກາງທຽນນັ້ນ ເອີ້ນ ທຽນກິ່ງ. ທຽນກິ່ງນີ້ໃຊ້ໃນເວລາຫົດສົງພະສົມເດັດ, ພະຊາ, ພະຄູ.

ນິ້ວມືນິ້ວທີ່ນ້ອຍກວ່າໝູ່ ເອີ້ນ ກິ່ງກ້ອຍ ຫຼື ນິ້ວກ້ອຍ.

ຄົນທີ່ເກີດຈາກເຊື້ອເຜົ່າເຫຼົ່າກໍໃດ ກໍເປັນກິ່ງຂອງເຫຼົ່າກໍນັ້ນ.

ເປັນຄຳລັກສະນະນາມ ຮຽກ ຂອງບໍ່ມີຄູ່ ວ່າ: ກິ່ງ ດັ່ງກ້ອງແຂນກິ່ງໜຶ່ງ, ເກີບກິ່ງໜຶ່ງ.