ຄຳ·Entry

ກະບັ້ງ

noun

໑

ກະບັ້ງໄມ້ໄຜ່ ເຮັດໄວ້ສຳລັບຕັກນໍ້າ ຫຼື ໃສ່ສິ່ງຂອງຕ່າງໆ ເຊັ່ນ: ໃສ່ເກືອ ເອີ້ນ ກະບັ້ງເກືອ ໃສ່ປາແດກ ເອີ້ນ ກະບັ້ງປາແດກ..

A bamboo tube or cylinder used for fetching water or storing items such as salt or fermented fish.

໒

ເສື້ອແຂນສັ້ນຊະນິດໜຶ່ງຂອງຜູ້ຊາຍ ບໍ່ມີກະດຸມ ຄໍກວ້າງ ເວລາຫົ່ມສຸບລົງມາຈາກທາງຫົວ ເອີ້ນ ເສື້ອກະບັ້ງ.

Reverse lookup →No synonyms recorded — the reverse index may still surface results.

ຄຳໃກ້ຄຽງ—Nearby in the lexicon