ຄຳ·Entry
ກະດິ່ງ
ນາມ[ka-ding]
1
ອຸປະກອນຊະນິດໜຶ່ງທີ່ຫຼໍ່ດ້ວຍເຫຼັກ, ທອງແດງ, ທອງເຫຼືອງ, ມີລູກມົນໆ ນ້ອຍໆ ຫ້ອຍຢູ່ທາງໃນ. ໃຊ້ສຳລັຍແຂວນຄໍງົວ, ຄໍຄວາຍ, ຄໍຊ້າງ ແລະຍອຊໍ່ຟ້າ ຢູ່ເທິງສິມ, ຫໍ ແຈກ, ຣາດຊະມົນທຽນ, ເພື່ອໃຫ້ມີສຽງດັງ ເວລາລົມພັດ ຫຼືເວລາສັດຍ່າງໄປມາ ເພື່ອເຕືອນໃຫ້ຄົນຮູ້ວ່າ.
A small bell cast from iron, copper, or brass with a small round clapper inside, used to hang on the necks of animals or temple roofs.
Reverse lookup →(ຍັງບໍ່ມີຄຳໄວພົດບັນທຶກໄວ້ — ສາມາດຄົ້ນຫາຍ້ອນຫຼັບໃນດັດຊະນີໄດ້)
ຄຳໃກ້ຄຽງ—Nearby in the lexicon
Spotted something else?Full correction form →